A

Pradawne ruiny. Cegły, glina, skała. Para wodna, kałuże oleistej cieczy. Wielki Transmutator, wysoko na niebie. Silne skażenie anomaliami czasoprzestrzennymi. Niemal całkowity brak życia. Miejsce pielgrzymek szaleńców i samobójców.

B

Betonowe, prostopadłościenne budynki. Liczne anomalie pogodowe. Półmrok. Ciągłe niebezpieczeństwo ze strony #############. Posterunek Strażników. Ostatnia funkcjonująca w Mieście Linia Kolei Automatycznej.

C

Podobno zrujnowany od stuleci. Zniszczenia sięgają aż do Podmiasta – lub nawet jeszcze głębiej. Zapiski odnalezione w najstarszych rdzeniach Archiwów mówią o pradawne wojnie, inwazji sił spoza Miasta.

D, E

Albo całkowicie zniszczone, albo całkowicie odcięte. Niektórzy mówią o katastrofie, w skutek której uszkodzona została Hiperstruktura Miasta i oba sektory osunęły się w nicość. Inna hipoteza mówi o potężnej, nieokiełznanej anomalii, która zmusiła Sterownię Centralną do uruchomienia protokołów kwarantanny.

F

Jeden z najmniej niebezpiecznych Sektorów – i jedyny z pojedynczą Bramą Dostępu, nad którą niecałe sto lat temu udało się odzyskać kontrolę. To tu żyje najwięcej ludzi.

G

Dawny sektor produkcyjny, połączony bezpośrednio z B i H. Fabryki, rafinerie, banki pamięci oraz drukarnie. Martwe od stuleci. Coś wisi w powietrzu, nikt nie kwapi się do przywrócenia zasilania, mimo że Piece nie wyrażają sprzeciwu. Poświata.

H

To tu Rdzeń Sterowni Centralnej przebija się na powierzchnię Nadrzeczywistości. Miejsce niebezpieczne – siły wrogie zarówno ludziom, jak i samemu Miastu ciągną do H, wabione obietnicą odzyskania kontroli nad mechanizmami sterującymi światem.

I

Plątaniny rur, kanałów, rdzewiejących silosów i zbiorników. Ślady walk. Kominy, wzniesione przez Kult Pieców, nieustannie wypluwają z siebie duszące pozostałości strawionej przez Bóstwa Pyłu Rudy. Kultyści toczą nieustanną walkę z Siłami Eksterminacyjnymi, usiłującymi zniszczyć Piece, nie przejmując się faktem niemal całkowitego braku zasilania ze strony Sterowni Centralnej. Totalny chaos i szaleństwo. Liczba Poszukiwaczy potrafiących odnaleźć bezpieczną drogę na północ maleje z każdą kolejną podążającą tam ekspedycją.

J

To tutaj stacjonuje obecna Dyrekcja. Z jakichś powodów wybrali ten odległy, odizolowany rejon Miasta. Starsi rangą Poszukiwacze niechętnie mówią o Sektorze J.

K

Podobno opustoszały, niedokończony, surowy. Zmurszały beton, rdzewiejąca stal. Mówi się o znajdującej się tam największej w całym Mieście Makro-windzie, tak dużej, że byłaby w stanie przetransportować Budowniczego na niższe warstwy Podrzeczywistości – lub Tytana na powierzchnię.

L

Zapadlisko zrujnowanych budynków i pogiętej stali, niemal w całości porośnięte grubym kożuchem jaskrawoczerwonej, toksycznej pleśni. Tu i ówdzie wykwitły gęste kępy kilkumetrowych, sinobłękitnych grzybów. Co ciekawe – w Sektorze L znajduje się jedyny położony na powierzchni posterunek Górników.

M, N

Niemal nic nie wiadomo na temat Sektorów M i N. Od dekad nie było ani jednej ekspedycji do tak odległych stref Miasta. Wiadomo jedynie, że wiedzie przez nie tzw. Droga ku Wyjściu. Nazwa ta jest z całą pewnością myląca – każdy wie, że Miasto rozciąga się w nieskończoność.